Wojna nuklearna na Bliskim Wschodzie[1], znana jako wojna samobójcza[2] — seria konfliktów nuklearnych na Bliskim Wschodzie, która miała miejsce w 1997 roku. Doszło do niego w następstwie Krachu z 1994 roku i w samym środku Upadku, który doprowadził do wielkiego rozpadu zachodniej cywilizacji.
Historia[]
Napięcie w stosunkach pomiędzy krajami Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej osiągnęło szczyt w roku 1997, gdy w wyniku wymiany ładunków nuklearnych duże połacie ziemi zostały pokryte radioaktywnymi polami przypominającymi szkło. Ogromne obszary Iranu, Iraku, Libii, Czadu i Emiratów Arabskich zostały niemal całkowicie zniszczone. Jedynie Egipt, Syria i Izrael zdołały przetrwać z powodu zniszczeń spowodowanych wojną i dlatego pozostawiono je samym sobie. Ze względu na użycie broni termojądrowej, radioaktywne opady z wojny rozprzestrzeniły się na cały świat[3].
Konflikty powstałe na skutek użycia broni atomowej doprowadziły do gwałtownego wzrostu cen ropy naftowej, której światowa podaż zmniejszyła się o połowę. Wkrótce potem Stany Zjednoczone zajęły całą wyspę Oahu, „aby zapewnić bezpieczeństwo Hawajom i reszcie kraju”[3][4].
Następstwa[]
Do lat dwudziestych XX wieku obszary dotknięte katastrofą stały się wystarczająco bezpieczne dla poszukiwaczy złomu, a także innych osób skłonnych je przemierzać, by zbierać sprzęt i kosztowności ze zniszczonych ziem. Do 2045 roku, gdy wpływy korporacji zostały osłabione i ograniczone przez spuściznę czwartej wojny korporacyjnej, sprzymierzone państwa i bloki połączyły siły, aby przejąć kontrolę nad regionami zniszczonymi w wyniku kataklizmu, w celu wydobycia i pozyskania zasobów, zmuszając wiele państw Bliskiego Wschodu do podjęcia działań reformacyjnych i próby stawienia oporu grupom najeźdźców[5].
Do 2077 roku opady powstałe w wyniku „wojny samobójczej” spowodowały coroczne radioaktywne burze piaskowe w ruinach Syrii, Iraku i Iranu, które sprowadziły napromieniowany pył do Turcji, Morza Śródziemnego i Europy[2].
Przypisy
- ↑ Mike Pondsmith, „Cyberpunk 2020”, 2. edycja, tłum. J. Brzeziński i T. Jasinkiewicz, wydanie 1.1. Copernicus Corporation, Warszawa 1995 (ang. R.Talsorian Games, Berkeley 1990).
- ↑ 2,0 2,1 CD Projekt Red, Cyberpunk 2077, 2020.
- ↑ 3,0 3,1 Michael MacDonald, „Home of the Brave”. R.Talsorian Games, Berkeley 1992.
- ↑ Marcin Batylda, „Świat Cyberpunk 2077”. Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2020, s. 10.
- ↑ Mike Pondsmith, „Cyberpunk RED”. R.Talsorian Games, Berkeley 2019.