Pierwsza Wojna Korporacyjna – konflikt korporacyjny, który odbył się w latach 2004 - 2006 pomiędzy korporacjami Euro Business Machines i Orbital Air.
Historia[]
Pierwsza Wojna Korporacyjna rozpoczęła się w sierpniu 2004 roku, po nieudanym wykupieniu upadającej korporacji Transworld Airlines przez Euro Business Machines. Prezes TWA odwrócił się od EBM już przy pierwszych negocjacjach. Wtedy z ofertą wyszli Orbital Air, którzy chcieli włączyć do swoich zasobów ich amerykańskie zakłady transportu powietrznego[1].
Kiedy EBM zdali sobie z tego sprawę, wysłali grupę terrorystów, żeby porwali zespół negocjatorów Orbital Air przed dotarciem na miejsce spotkania z Transworld Airlines. Plan się jednak nie powiód, a na dodatek wyszło na jaw, że terroryści zostali zatrudnieni przez ich rywala. Wtedy też Orbital Air wynajęło Zetatech do cyberwalki z EBM poprzez Sieć. Ich ataki zabolały przeciwnika, lecz szybko się z nimi uporano. Zetatech został wypchnięty z wojny w szybkim tempie[1].
Euro Business Machines odpowiedziało atakiem na zakłady obu korporacji, a Orbital Air wynajęło terrorystów i piratów po swojej stronie. Przez dłuższy czas korporacje odpowiadały ogniem na ogień, głównie opłacając siły z zewnątrz i zmieniając sojuszników jak rękawiczki. W wojnę wsiąkły setki milionów eurodolarów. W pewnym momencie korporacje musiały nawet odnaleźć sponsorów, by upewnić się, że ich sojusznicy nie zostaną zdewastowani[1].
Korporacje walczyły również w niskiej orbicie ziemskiej, przechwytując wzajemnie swoje zakłady kosmiczne. Powstrzymane jednak zostały przez Europejską Agencję Kosmiczną, która zażądała, aby zakończyli walki w przestrzeni[1].
Wojna zakończyła się lutym 2006 roku przegraną Euro Business Machines, kiedy komandosi Orbital Air zaatakowali główną siedzibę korporacji w Bawarii, schwytali CEO Ulfa Grunwaldera i zmusili go do poddania się[1].
Pierwsza Wojna Korporacyjna stała się przykładem dla innych korporacji, że pełnowymiarowe konflikty zbrojne pomiędzy nimi to odpowiednie biznesowe praktyki. Był to pierwszy konflikt tego typu i zainspirował on kolejne trzy[1], z których ostatnia zakończyła się zdetonowaniem ładunku atomowego w centrum Night City, na zawsze zmieniając oblicze świata[2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Anthony Sevile, „Firestorm Stormfront”. R.Talsorian Games, Berkeley 1997, s. 4.
- ↑ Marcin Batylda, „Świat Cyberpunk 2077”. Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2020, s. 14.