Cyberpunk Wiki
Advertisement
Artykuł dotyczy Cyberpunk 2020 Artykuł dotyczy Cyberpunk 2077 Artykuł dotyczy Cyberpunk 2077: Trauma Team
Narkotyki

Punk wstrzykujący sobie narkotyki w przedramię na ulicy.

Pytanie:Jak gra się w Cyberpunka bez narkotyków?
Odpowiedź: O wiele zdrowiej.
podręcznik Cyberpunk 2020[1]

Narkotyki – uzależniające substancje odurzające, które posiadają niemal natychmiastowe efekty wspomagające, jak i również długotrwałe skutki uboczne.

Narkotyki są niebezpieczne i mogą zabić lub bezpowrotnie zniszczyć postać gracza[2].

Opis[]

Narkotyki w mrocznej przyszłości są o wiele bardziej zabójcze od tych pochodzących z XX wieku. Dzieli się je zazwyczaj na trzy grupy:

  • Eksperymentalne chemikalia udostępniane na czarnym na ulicy przez korporacje.
  • Wojskowe narkotyki bojowe, robiące z żołnierzy posłusznych nadludzi.
  • Trujące substancje tworzone w piwnicznych laboratoriach, bazujące na patentach legalnych leków lub będące mieszanką istniejących już wspomagaczy.
Strzykawka

Strzykawki powietrzne na leki i narkotyki.

Znaczna większość narkotyków w świecie Cyberpunka została specjalnie zaprojektowana tak, aby uzależnić użytkowników i stworzyć popyt na konkretną substancję[3].

Leki i narkotyki wstrzykiwane w ciało i do żył są podawane zazwyczaj poprzez strzykawki powietrzne, znane jako „Bones McCoy”[4].

Najbogatsi mieszkańcy świata otrzymali jednak wygodę w postaci „narkotyków osobistych”, które dostosowane są do psychiki takiej osoby i nie uzależnią jej, jednak nie stać na to każdego lepszego przechodnia[3].

Legalne narkotyki i leki[]

Korporacje zajmujące się legalnymi lekami to wielkie światowe kolosy. Należą do nich Biotechnika, Arasaka i Militech; pierwsza z nich zajmuje się farmaceutyką, natomiast dwie ostatnie to producenci wspomagaczy bojowych. Trauma Team International również produkowali leki na własny użytek, ale kiedy wzrósł popyt, rozpoczęli hurtową sprzedaż tych substancji szpitalom, aptekom i nawet konkurencyjnym korporacjom ratowniczym (według plotek te odmiany leków sprzedawane ich przeciwnikom są słabsze od tych, których używają na co dzień)[5].

Narkotyki bojowe/wojskowe[]

Narkotyki bojowe są stosowane na co dzień w armii, organizacjach wojskowych i wśród agentów korporacji, by zwiększyć użyteczność ich sił zbrojnych. Prezesi i prezydenci są zazwyczaj zbyt przejęci rezultatami, by pomyśleć również o zdrowiu ich podwładnych, a ci natomiast bardzo rzadko sprzeciwiają się takiemu położeniu. Według żołnierzy przeżycie na polu bitwy i długotrwałe skutki uboczne narkotyków i wspomagaczy są lepsze od śmierci[6].

Historia[]

Przenośna „wojna z narkotykami” z lat 70. i 80. XX wieku zmieniła się w prawdziwą serię wojen w latach 90. Przestępcza działalność karteli meksykańskich została wykorzystana przez Stany Zjednoczone jako pretekst do wkroczenia sił zbrojnych na tereny Ameryki Środkowej i Południowej[7].

W roku 1992 DEA, amerykańska agencja rządowa do walki z narkotyzmem, wypuściła do środowiska kilka sztucznie zaprojektowanych zaraz, których celem było zniszczenie upraw koki i opium. Operacja powiodła się, kiedy wirus zniszczył około 98% światowych zasobów tych roślin[7].

Drugi raz użyto nowego szczepu zarazy w 2004, by zniszczyć uprawy na terenach Złotego Trójkąta, gdzie uprawiano opium i kokę odporne na poprzednie wirusy. Jednakże poza odpornymi gatunkami kraje południowej Azji zaczęły również produkcję syntetycznych narkotyków, a Chiny przymykały na nie oko tak długo, jak były one eksportowane do Europy i Ameryki[7].

Do roku 2020 te wojny zakończyły się, ale handel narkotykowy wciąż jest nielegalny w wielu stanach i miastach Ameryki. Sytuacja pogorszyła się po wejściu na rynek narkotyków syntetycznych, które są silniejsze i dużo bardziej uzależniające[7].

Narkotyki w Europie[]

Wspólnota Europejska chlubi się surową postawą wobec narkotyków każdego typu; jako „strefa cywilizacji w oszalałym świecie”, Europa robi wszystko, by utrzymać ten status. Imigranci i obcokrajowcy aresztowani za przestępstwa, nie ważne jakiej miary, są deportowani lub umieszczani w zakładach karnych. Agenci zajmujący się wyłapywaniem kontrabandy i przemytników są szczególnie zawzięci w swojej pracy[8].

Wyjątkiem w Europie są państwa Skandynawii, które utrzymują rynek neutralny, w którym narkotyki miękkie są w sprzedaży w wielu publicznych barach, a twarde można zakupić z wyspecjalizowanych salonów. Nielegalne są tam jednak substancje bojowe i wojskowe. Rządy skandynawskie zezwalają i nawet zachęcają do korzystania z narkotyków rekreacyjnie, ale nie tolerują one przemocy wobec obywateli[8].

2077[]

W roku 2077 wiele narkotyków wciąganych jest poprzez urządzenia przypominające inhalatory[9].

Znane substancje[]

Poniższa lista przedstawia narkotyki dobrze znane na ulicach, zwłaszcza w Night City, ale nie są to jedne i jedyne substancje odurzające na świecie.

  • Berserk – bojowy narkotyk tłumiący strach i panikę do minimum[6].
  • Błękitne Szkło – halucynogen zwiększający siłę[3].
  • Char – narkotyk tłumiący emocje, wprowadza użytkownika w stan nieludzkiego spokoju[10].
  • Czarna szpryca – wojskowy stymulant przeciwbólowy oparty na dorfinie[1].
  • Dopalacz – wzmacnia percepcję i inteligencję[3].
  • Dorfina – oparty na ludzkiej endorfinie narkotyk przeciwbólowy[1], używany przez takie korporacje jak Trauma Team International[11].
  • Grzmot – puszkowany narkotyk przypominający piwo, ale którego efekty, te dobre i złe, są spotęgowane[1].
  • Mr. Ex – energetyk pobudzający na kilka dni bez przerwy[10].
  • Prime – bojowy narkotyk wzmacniający skupienie i wzbudzający błogie poczucie spokoju[6].
  • Starlight – potężny rozweselacz o silnym działaniu uzależniającym[10].
  • Stym – wzmacniacz wytrzymałości[3].
  • Surge – narkotyk stymulujący i tłumiący apetyt, zmniejszający potrzebę spania i jedzenia[5].
  • Synkomp 15 – antidotum szerokiego spektrum trucizn[3].
  • SyntoKoka – nowoczesny rodzaj kokainy[3].
  • Timewarp – wyostrza refleks, ale uszkadza mięśnie[6].
  • Trauma I – dosłownie ostatnia deska ratunku umierającego człowieka, spowalniająca proces śmierci[5].
  • Turbo Uzdrawiacz – przyspiesza naturalne procesy gojenia ran[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Mike Pondsmith, „Cyberpunk 2020”, 2. edycja, tłum. J. Brzeziński i T. Jasinkiewicz, wydanie 1.1. Copernicus Corporation, Warszawa 1995 (ang. R.Talsorian Games, Berkeley 1990), s. 133.
  2. Tak, jak w prawdziwym życiu.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Mike Pondsmith, „Cyberpunk 2020”, 2. edycja, tłum. J. Brzeziński i T. Jasinkiewicz, wydanie 1.1. Copernicus Corporation, Warszawa 1995 (ang. R.Talsorian Games, Berkeley 1990), s. 132.
  4. Mike Pondsmith, „Cyberpunk 2020”, 2. edycja, tłum. J. Brzeziński i T. Jasinkiewicz, wydanie 1.1. Copernicus Corporation, Warszawa 1995 (ang. R.Talsorian Games, Berkeley 1990), s. 135.
  5. 5,0 5,1 5,2 #countdowntothedarkfuture, 2019, #36
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 #countdowntothedarkfuture, 2019, #35
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Mike Pondsmith, „Cyberpunk 2020”, 2. edycja, tłum. J. Brzeziński i T. Jasinkiewicz, wydanie 1.1. Copernicus Corporation, Warszawa 1995 (ang. R.Talsorian Games, Berkeley 1990).
  8. 8,0 8,1 #countdowntothedarkfuture, 2019, #34
  9. CD Projekt Red, Cyberpunk 2077, 2020.
  10. 10,0 10,1 10,2 #countdowntothedarkfuture, 2019, #33
  11. Cullen Bunn, „Cyberpunk 2077: Trauma Team”. Dark Horse, 2020, zeszyt #1.
Advertisement