Cyberpunk Wiki
Advertisement
Artykuł dotyczy Cyberpunk 2013 Artykuł dotyczy Cyberpunk 2020 Artykuł dotyczy Cyberpunk Red Artykuł dotyczy Cyberpunk 2077

N54, czyli Network 54 — amerykańska megakorporacja zajmująca się produkcją medialną, która nadaje w całym NUSA. Network 54 posiada monopol na nadawanie na tej samej częstotliwości w całym kraju od 2010 roku, kiedy to przejęła kontrolę nad 62% wszystkich amerykańskich stacji nadawczych oraz zajmuje się produkcją programów informacyjnych, produkcji filmowych i telewizyjnych.

Od czasu czwartej wojny korporacyjnej zasięg Network 54 News na rynkach nadawczych został znacząco ograniczony. Pomimo nazwy, News 54 oferuje szeroką gamę programów poza wiadomościami. Każde biuro regionalne oferuje nieco inny harmonogram dla swojego okręgu, z dystrybuowanymi serialami, filmami spoza głównego czasu antenowego i niezależnymi lokalnymi programami informacyjnymi. Pewne elementy transmisji są uniwersalne dla całego kraju, takie jak seriale w czasie największej oglądalności oraz dwugodzinne krajowe i światowe audycje informacyjne.

Historia[]

1990[]

Network 54 powstała w 1991 roku jako kablowy serwis informacyjny podobny do słynnego CNN. Znana wówczas jako CableNews 54 stanowiła poważną konkurencję dla CNN i C-SPAN, zyskując sobie renomę dzięki rzetelnemu, precyzyjnemu i wyrazistemu dziennikarstwu. Jakość CableNews 54 przyniosła jej imponujący sukces, który umożliwił jej dywersyfikację i rozwój. Jako raczkująca korporacja, CN54 przejęła kontrolę nad paroma mniejszymi sieciami kablowymi i zapoczątkowała rozwój kilku nowych technologii nadawczych i produkcyjnych.

Prawdziwy przełom nastąpił jednak w roku 1998, kiedy to CN54 kupiło od General Electric podupadającą NBC, rozszerzając tym samym swoje wpływy z sieci kablowych na fale radiowo-telewizyjne. CableNews 54 stał się tym samym Network News 54. Nadzorowana przez młodego geniusza programowania o nazwisku Howard Wong, Net 54 zróżnicowała swoją ofertę programową na wszystkie odmiany rozrywki, stając się pierwszą mediakorporacją, która sprawowała znaczącą kontrolę zarówno nad domeną kablową, jak i nadawczą. Chociaż reputacja firmy słynącej z doskonałego dziennikarstwa nie uległa zmianie, „News” stało się nieistotnym słowem w jej nazwie, zachowanym jedynie ze względów stylistycznych.

Ta transformacja sprawiła, że Net 54 dysponowała zasobami pozwalającymi jej konkurować z korporacjami technologicznymi na polu rozwoju nowych technologii multimedialnych. Do czasu wykupienia NBC, badania i rozwój technologii prowadzone przez Net 54 były skromne i w dużej mierze czysto teoretyczne. Placówki nadawcze i produkcyjne korporacji nigdy nie polegały na najnowocześniejszych technologiach, ponieważ telewizja kablowa i nadawanie wideo powstały na długo przed jej narodzinami. Chociaż wykorzystywano takie rzeczy jak nadawanie w standardzie HDTV pierwszej generacji oraz produkcję cyfrowych dysków wideo do odczytu i zapisu, technologie te były importowane od korporacji takich jak Sony, Microtech i Nippon-Gakki. Zmieniło się to dopiero gdy Net 54 osiągnęła finansową stabilność. Wykorzystując zyski z emisji reklam i nagrań, a także kilku innych działów, Net 54 sfinansowała utworzenie swojej nowej filii: International Media Technologies (IMT).

2000[]

IMT było bardzo dobrze finansowane przez swoją spółkę macierzystą, dając mu nieograniczoną swobodę w realizacji wszelkich projektów o dużym potencjale. Inwestycja ta zwróciła się wyjątkowo dobrze dla Net 54. Szczególną uwagę poświęcono trzem działom IMT. Jednym z nich był dział analityczny, w którym kilka wybitnych zespołów badawczych poświęcało swój czas na ustalanie, jakie trendy i zmiany technologiczne są warte uwagi. Kolejnym był dział badań technologicznych, odpowiedzialny za przeprowadzanie badań laboratoryjnych. Trzeci to dział operacji specjalnych. Przemysłowe działania wywiadowcze i pozyskiwanie badaczy i kadry kierowniczej z konkurencyjnych firm odegrały dużą rolę w rozwoju nowych rozwiązań technologicznych. W rezultacie Net 54 stała się pierwszą mediakorporacją z potężnym prywatnym zapleczem badawczo-rozwojowym. Inne firmy wciąż kupowały nowe technologie od zewnętrznych koncernów, co opóźniało ich rozwój. Chociaż konkurenci w końcu zaczęli nadrabiać zaległości, przewaga Net 54 sprawiła, że stała się ona dominującą siłą w rozwoju technologii medialnych. Od tego czasu Net 54 jest liderem, w czym podąża za nią większość innych mediakorporacji.

Gdy IMT ruszyło pełną parą w 2001 roku, Net 54 stał się wiodącą firmą w dziedzinie rozwoju technologii mediatech. Nowe rozwiązania technologiczne, które zostały opracowane przez inne firmy, były zazwyczaj komercyjnie wdrażane na dużą skalę przez samą Net 54. Dlatego też historia ostatnich wydarzeń w mediach elektronicznych jest łatwa do zbadania i zrozumienia poprzez analizę ostatnich postępów firmy.

Pierwszym przełomem dokonanym przez Net 54, dzięki badaniom IMT, była rewolucja w branży prasowej. W 2002 roku sposób, w jaki Amerykanie otrzymywali najświeższe wiadomości, został wywrócony do góry nogami. Pierwsze zmiany objęły osoby, które otrzymywały gazety drukowane do domu. Zaproponowano im subskrypcję, w ramach której osoby prywatne mogły korzystać z drukowanego serwisu informacyjnego Network 54. Za niewielką miesięczną opłatą subskrybenci uzyskiwali dostęp do bazy danych z wiadomościami za pośrednictwem systemu telefonicznego (a później Sieci), co pozwalało im wyświetlać tekst i zdjęcia z dowolnej gazety sieci 54 na ekranie telewizora lub komputera osobistego. Papierowe kopie były drukowane wyłącznie na życzenie. Główną zaletą skomputeryzowania usługi gazetowej to fakt, że wiadomości były na bieżąco aktualizowane przez firmę. Ponadto abonent mógł obejrzeć nagrania wideo związane z interesującymi go zagadnieniami. Z kolei sekcje, które nie były interesujące dla subskrybenta, mogły zostać usunięte. W ten sposób zawartość informacyjna i różnorodność gazety była połączona z przyjemnością oglądania wiadomości, i to bez nadmiaru niepotrzebnych śmieci.

Wkrótce potem na rynku pojawiły się małe, przenośne urządzenia, które mogły pomieścić do kilku tysięcy stron druku i zdjęć w pamięci oraz wyświetlać je na małym płaskim ekranie. Dzięki temu subskrybenci drukowanego serwisu informacyjnego Net 54 mogli przesyłać dowolne informacje ze swoich domowych komputerów i zabierać je ze sobą na dojazdy do pracy. Ponadto, staromodne pojemniki na gazety zostały zastąpione niewielkimi stanowiskami, do których subskrybenci mogli podłączyć swoje decki informacyjne i otrzymywać bezpłatnie aktualizacje oraz zawartość każdej gazety dostępnej w usłudze. W zamian za kilkanaście centów, osoby niebędące subskrybentami, które posiadały dowolny deck lub laptopa, mogły nabyć te same informacje. Nowoczesne usługi cyfrowych gazet i czasopism to jedynie udoskonalone wersje tego procesu. Gdy pojawiła się Sieć, a inne firmy zaczęły podążać za modą, wprowadzono obecny system, w którym każdy, kto posiada standardowy przenośny komputer osobisty, może skopiować wiadomości lub magazyn, płacąc odpowiednią kwotę w zautomatyzowanym kiosku. Abonenci indywidualni wciąż mogli korzystać z tego samego systemu, z tą różnicą, że wiele firm oferowało usługi konkurujące z Net 54. Tym samym staromodne, drukowane gazety odeszły w zapomnienie, choć dla osób preferujących papierowe wersje artykułów, zautomatyzowane kioski oferują możliwość ich faksowania.

W kolejnej fazie transformacji swoich telewizyjnych korzeni, Net 54 umocniła swoją pozycję w branży muzycznej w 2005 roku, wprowadzając na rynek chipy muzyczne. Są to małe nośniki pamięci ROM sprzedawane w automatach, sklepach, jako gadżety promocyjne, a nawet jako gadżety w płatkach śniadaniowych. Chipy komercyjne zawierają zazwyczaj od jednej do trzech piosenek i jedną obligatoryjną reklamę. Urządzenia te są tanie, ponieważ w przeciwieństwie do chipów refleksyjnych, są one jednokierunkowe i nie wchodzą w interakcję z mózgiem użytkownika. Po podłączeniu wysyłają jedynie sygnał, umożliwiając użytkownikowi słuchanie muzyki w nieskazitelnym, trójwymiarowym stereo.

Chipy dźwiękowe zyskały popularność wśród wielu dużych mediakorporacji, ponieważ większość podziemnych rockmanów nie mogła sobie pozwolić na ich produkcję. Płyty cyfrowe są łatwe w produkcji, a sprzęt potrzebny do ich produkcji nie jest zbyt drogi. Chipy dźwiękowe były jeszcze tańsze w masowej produkcji, ale urządzenia do ich wytwarzania wciąż wykraczały poza możliwości ulicznych muzyków. Korporacje nie lubią, gdy sponsorowane przez nie zespoły muszą konkurować z ulicznymi „chłoptasiami”. Chociaż cały album nie może być przechowywany na jednym chipie, Net 54 i inne mediakorporacje wykorzystają chipy do reklamy. Nastolatkowie kupują single lub otrzymują je za darmo, a następnie firmy mają nadzieję, że skusi ich to do zakupu całego albumu.

Poza chipami dźwiękowymi postępy IMT w zakresie nowych technologii muzycznych były dość ograniczone. Net 54 przyczyniła się do pewnych udoskonaleń w branży, ale rozwój technologii nagrywania i odtwarzania muzyki pozostał stosunkowo niezmienny od czasów dysków laserowych i bezpośredniego zapisu w pamięci RAM. Net 54 jest jednak liderem w dostarczaniu muzyki do odbiorców. Spółka jest właścicielem kilku muzycznych stacji w całym kraju i na całym świecie oraz stanowi główną siłę w przemysle radiowym. Jedyną jej wadą jest to, że ma tendencję do nadmiernego wyróżniania materiałów pochodzących z jej własnych wytwórni, ale z ich punktu widzenia jest to darmowy czas reklamowy.

Pomimo zaangażowania w nagrywanie muzyki, prasę, a nawet radio, głównym filarem Net 54 zawsze były materiały telewizyjne. Firma nadal pozostaje przede wszystkim korporacją nadawczą i to właśnie tam skupia się większość jej działalności rozwojowej. Większość nowoczesnych odbiorników domowych jest przenoszona światłowodowo, co eliminuje zakłócenia, ale przenośne odbiorniki nadal wymagają transmisji elektromagnetycznej. IMT było odpowiedzialne za rozwój i wdrożenie cyfrowej transmisji sygnału. Była to technologia, która poprzedziła rozwój nowoczesnych radioodbiorników i telewizorów, które nie są tak podatne na zakłócenia i problemy z utratą sygnału, jak wcześniejsze modele.

Pomimo nacisku na tradycyjne formy przekazu, takie jak radio i telewizja, Net 54 nie ignorowała możliwości, jakie oferował rozwój cybernetyki. Oprócz chipów dźwiękowych, istnieje kilka innych usług medialnych, które wykorzystują interfejsy. IMT opracowało systemy, które umożliwiły wykorzystanie interfejsów jako zwykłych słuchawek. Wiele firm sprzedaje obecnie osobiste systemy stereo, które odczytują standardowe dyski laserowe, ale dostarczają muzykę w formie symulacji słuchowej, podobnej do chipów dźwiękowych. Użytkownik słyszy ją w swojej głowie, za pośrednictwem interfejsu. Korzyści płynące z tego systemu są takie, że odtwarzanie muzyki jest doskonałe, nikt inny nie może jej usłyszeć, a użytkownik nadal słyszy otaczający go świat. Natomiast minusem jest fakt, iż podobnie jak w przypadku chipów dźwiękowych, użytkownicy czasami zauważają, że muzyka ma eteryczną lub "nierealną" jakość, ponieważ nie towarzyszy jej odpowiednia fizyczna stymulacja.

W latach 20. nawet wideo mogło być odbierane za pośrednictwem interfejsu. Nie jest to jednak odbiór interaktywny i nie wpływa na emocje użytkowników tak, jak ma to miejsce w przypadku braindansu - po prostu wyświetla symulowany obraz zamiast rzeczywistości. Niestety, technologia ta z czasem przestała pełnić swoją rolę w obliczu pojawienia się BD, który przenosi symulowaną rzeczywistość na wyższy poziom. Braindance to jedyna nowa forma przekazu, która nie została udoskonalona przez Net 54. Chociaż firma produkuje programy braindance w takim samym stopniu, jak każda inna nowoczesna mediakorporacja, nie wykorzystała swojej szansy na odegranie roli w rozwoju tej technologii, gdy wyprzedziła ją konkurencyjna korporacja medialna DMS.

Dzięki dysponowaniu ponad 25% całkowitej mocy nadawczej w kraju, zawieraniu kontraktów ze wszystkimi najgorętszymi gwiazdami oraz najlepszymi serwisami informacyjnymi w profesjonalnych mediach, wydawało się, że nic nie jest w stanie zagrozić potędze Net 54. Nagle, w 2005 roku genialny programista Net 54, Howard Wong, został zwabiony oszałamiającą ofertą od początkującej mediakorporacji z Los Angeles. Jako nowy dyrektor generalny, Wong przebiegle przejął szereg kluczowych stacji, branż i biur z całego świata i przekształcił wcześniej mało znaczące Diverse Media Systems w jedyną prawdziwą konkurencję dla Net 54.

Zagrożona pierwszy raz w swojej historii, firma zareagowała gwałtownie. Rozpoczął się wściekły i często niszczycielski wyścig o zdobycie nielicznych niezależnych stacji i branż komunikacyjnych. W 2009 roku, w jednej z pierwszych klasycznych korporacyjnych ekstrakcji, Net 54 porwał Howarda Wonga z siedziby DMS. Ta natomiast odpowiedziała zestrzeleniem uciekającego samolotu z Wongiem na pokładzie, nie dopuszczając do tego, by mężczyzna wpadł z powrotem w ręce Net 54. Net 54 utrzymywała, że DMS zestrzeliła samolot, aby zapobiec deportacji Wonga, ale dział prawny DMS odparł, że Net 54 nigdy nie mogłaby obsadzić Wonga na stanowisku kierowniczym, ponieważ był on nadal prawnie związany kontraktem z DMS, więc Net 54 celowo zabiła go w sposób, który miał rzucić podejrzenia na ich rywala. Nastąpiła seria akcji odwetowych i zabójstw po obu stronach, które niemal przerodziły się w pełną wojnę korporacyjną.

Z biegiem czasu rywalizacja między DMS i Net 54 przeniosła się z pola bitwy do sal konferencyjnych. Każda z firm starała się prześcignąć drugą w rozwoju nowych technologii, produkcji, celebrytów i w rozpowszechnianiu najważniejszych newsów. Rywalizacja o przejęcie mniejszych firm trwała nieprzerwanie.

2045[]

Network News 54 przed czwartą wojną korporacyjną dysponował monopolem w branży nadawczej, działając na tej samej częstotliwości w całych Stanach Zjednoczonych. Niezależnie od części kraju, Network News 54 nadawało na kanale 54, chociaż po wojnie ich zasięg na rynkach nadawczych poważnie się zmniejszył. Pomimo swojej nazwy, News 54 nadal oferowała nie tylko wiadomości, ale także wiele innych programów rozrywkowych. Pod kontrolą Michelle Dreyer, która była wdową po pierwotnym założycielu, biura korporacji rozmieszczone zostały na rozległej prerii w Fifty Pines Ranch niedaleko Santa Fe w Nowym Meksyku.

2077[]

W 2077 roku regionalne biuro Network News 54 w Night City znajduje się na obszarze śródmieścia. NN54 jest jednym z dwóch głównych kanałów nadawanych w Nowych Stanach Zjednoczonych. Charakteryzuje się zauważalnym nastawieniem przychylnym Militechowi, w przeciwieństwie do swojego rywala, WNS, nastawionego bardziej na Arasakę. Lokalną prezenterką programu N54 News jest Gillean Jordan. Media Bes Isis zajmuje się niektórymi raportami śledczymi. Kanał N54 jest również gospodarzem różnych programów, takich jak Night After Night with Ziggy Q, Chip In czy Attuned In.

Osobistości[]

Znane osobistości medialne, które pojawiły się w Network News 54, to Bes Isis, wcześniej znana jako Nancy z zespołu Samurai, oraz Lyle McClellan. Bes Isis dołączyła do organizacji w 2008 roku, dzięki czemu stała się ważną postacią medialną, podczas gdy członkowie zespołu Samurai obrali inne kierunki twórcze.

W 2077 roku gospodarzem News 54 jest Gillean Jordan. Inne osobistości medialne w tym czasie to Ziggy Q, który prowadzi nocny talk show i Karina Lee, która prowadzi program poświęcony cybernetyce i przeglądowi technologii.

Zasoby[]

Network News 54 posiada czterdzieści dwie AV-4, rzekomo używane jako mobilne urządzenia do nagrywania i nadawania wiadomości. Pojazdy te wciąż pełnią wiele ze swoich funkcji bojowych. News 54 posiada również trzydzieści helikopterów do relacjonowania pogody i ruchu drogowego w każdym oddziale sieci, a także do przewozu kadry kierowniczej firmy, a także dziesięć korporacyjnych odrzutowców i pięć samolotów klasy Osprey II. Firma dysponuje standardowym wyposażeniem osobistym dla swoich jednostek, lecz ma ograniczony wybór broni wojskowej innej niż przenośna, z wyjątkiem kilku pojazdów. News 54 nie posiada własnych środków transportu powietrznego.

Advertisement