Krach i Upadek

   

„

Wszyscy wiedzieliśmy, że rynek nie mógł się pogorszyć. Pracowałem w papierach wartościowych. Ludzie szukali szybkiego zarobku. Przychody były przez jakiś czas dość wysokie. Kupuj, sprzedaj, kupuj, sprzedaj; praktycznie nie spałem przez tygodnie. Byliśmy pewni, że rynek się ustabilizuje. Zatrudnialiśmy jak najęci, oczekując fal klientów. Pewnego dnia o piętnastej jadłem coś, kiedy pojawiło się na ekranie. Embargo. Wszyscy je podpisali. Cała Europa, a Szwajcaria zamroziła nasz majątek. Coś o manipulacji walutą przez hakerów. Wszedłem na salę sprzedaży i było tak cicho. Wszyscy się gapili. Porzuciła nas Japonia, potem Meksyk i Australia. Zwróciłem do kosza na śmieci w tym samym momencie kiedy pierwszy gość wstał. — Joe Siegel, Shearson/AMEX, 1994

”

Miasteczka zniszczone przez katastrofy środowiskowe nigdy nie zostały ponownie zasiedlane.

Krach na światowej giełdzie towarowej w roku 1994 i Upadek to wydarzenia, które miały największy wpływ na powstanie „mrocznej przyszłości” świata Cyberpunk.

Początkowo Upadek uznawany był za proces trwający czternaście lat, od Krachu w 1994 do pierwszych wyborów nowego rządu USA w 2008. Dzisiaj jednak uznaje się, że kolejne etapy Upadku trwały aż do Czwartej Wojny Korporacyjnej w 2021.

Historia

Preludium

W latach 90. zwiększyła się aktywność przestępcza i terrorystyczna (jak atak nuklearny w Nowym Jorku w 1993) i Amerykanie zrozumieli, że Gang Czterech nie zwraca uwagi na to, co dzieje się w Ameryce. To, w połączeniu z wysokim budżetem przeznaczonym na zagraniczne wojny, takie jak Wojna w Ameryce Środkowej, zmusiła media i rząd do poszukiwania odpowiedzi na narastające problemy.

Gang Czterech, czując zagrożenie ze strony Wspólnoty Europejskiej, rozpoczął szereg działań, które stały się znane jako Cicha Wojna. W miarę wzrostu sił Europy, ingerencja Stanów w jej gospodarkę była coraz mniej tolerowana. Wkrótce to Wspólnota Ekonomiczna stała się dominującą siłą, a USA zostały zepchnięte na drugie miejsce światowej ligi.

Przykładowo, w roku 1992, kiedy ZSRR przechodziło przez ostatnie etapy głasnostu, Ameryka wciąż kontynuowała swoją politykę „okrutnego imperium” sowieckiego, wstrzymując wszelką pomoc dla Rosjan i przekonując pozostałych członków NATO do objęcia tego samego stanowiska. Kiedy Wspólnota Europejska urosła w siłę, zignorowała nawoływania Stanów i wysłała państwom sowieckim racje żywnościowe i wsparcie. W rezultacie ZSRR stało się sojusznikiem Europy i Eurodolar zaczął być akceptowany na terytorium Rosji, choć nigdy nie stał się oficjalną walutą. Wkrótce po tej decyzji upadło NATO.

Kiedy rząd Stanów zniszczył handel narkotykowy w Ameryce Południowej, zniszczonych zostało również wiele lokalnych stref ekonomicznych. Przemyt narkotyków stanowi dużą część gospodarki trzeciego świata. Mieszkańcy tych państw nie mieli za co jeść i żyć, a rządy były niszczone i upadały. Powstałe grupy partyzanckie z dawnymi handlarzami narkotyków na czele obrały sobie Gang Czterech za wrogów. Wspierane były przez Wspólnotę Europejską w swoich staraniach w walce z Ameryką, a USA natomiast przeznaczało większość środków nie na odbudowę państwa, a na wojnę.

Zużywanie zasobów Ziemi przez chciwe korporacje i ich krótkowzroczne wybory, kwaśne deszcze i zmieniający się klimat doprowadziły do znacznego utrudnienia w rolnictwie i uprawianiu plonów, nawożeniu gruntów i nawodnieniu ich. Kulminacja środowiskowego zniszczenia nastąpiła w 1998 po falach burz piaskowych, które doszczętnie zniszczyły grunty rolne.

Rozwścieczona utratą prestiżu i obawiająca się europejskiej przewagi militarnej dzięki rozwijającemu się programowi kosmicznemu, Agencja Ochrony rozpoczęła kampanię przeciwko strukturze Wspólnoty Europejskiej, posuwając się do manipulacji giełdą oraz przerywaniem negocjacji pokojowych traktatu pomiędzy Europą a Sowietami.

Krach

By wydawać się wypłacalnymi i udowodnić Europie, że Stany są w dobrym położeniu ekonomicznym, Gang Czterech rozpoczął manipulację giełdami Europy i Azji, bezpośrednio hakując ich systemy. Te działania umożliwiły im stworzenie iluzji amerykańskiego bogactwa, jednak z bardzo bolesnym skutkiem.

Kiedy Wspólnota Europejska dowiedziała się o serii manipulacji, wydała te informacje do światowej prasy. Kiedy okazało się, że giełda nie jest tak bezpieczna, jak myślano, cały system upadł. To wydarzenie znane było od teraz jako Krach z 94. i rozpoczęło upadek dawnych Stanów Zjednoczonych.

Po odkryciu spisku znaczna większość rozwiniętych państw wprowadziła embargo na handel ze Stanami Zjednoczonymi, które jedynie przyspieszyły proces Upadku.

Upadek

Poza Krachem Upadek Stanów Zjednoczonych został zapoczątkowany przez działania Gangu Czterech oraz przez katastrofy środowiskowe.

Do czasów embargo gospodarka światowa skupiała konsumpcję w Ameryce, kiedy więc upadła gospodarka USA, odczuł to cały świat. W tamtym momencie zmieniła się cała Ziemia i ludzka cywilizacja.

Najbardziej dotknięci na poczatku zostali emeryci i renciści. Oszczędności milionów takich osób wyparowała z dnia na dzień, musieli zamieszkać na ulicach lub u krewnych i tylko niektórzy z nich ponownie znaleźli pracę.

Wielu umarło przez wycieńczenie lub przemoc. Bardzo często agresja pochodziła od najbliższych, wnukowie zabijali swoje babcie by kupić substancje ułatwiające życie za ich oszczędności. Niektóre rodziny trzymały się razem, by przeżyć i często zmuszane były do koczowniczego trybu życia. Udawało im się nawet bez dachu nad głową, lecz wciąż miliony Amerykanów zginęły.

Bank Światowy i światowa giełda przestały istnieć, a Stany nie miały się do kogo zwrócić po pożyczkę. Obligacje skarbowe sprzedawane były za tak wysokie stawki, że rzad nie nadążał z drukowaniem pieniędzy, co zmniejszyło wartość dolara i przyspieszyło Upadek. Struktura Stanów coraz szybciej upadała. Rezerwy wykonawcze, zwłaszcza wojskowe, poświęcone były zmniejszaniu zniszczeń i okiełznaniu przemocy. Próbowano uratować Amerykę, jednak nawet uratowanie milionów istnień to było już za mało.

Stan wojenny i walka z Gangiem Czterech

„

Panie i Panowie Kongresu, oto jest czas na działanie. Ten organ odmówił podwzięcia akcji przeciwko obecnemu kryzysowi. Jeśli czegoś nie zrobimy, Ameryka jest skazana na zagładę. Nie pozwolę na to. Jako członek wysokiego szczebla władzy wykonawczej rządu podpisałem rozporządzenie zawieszające konstytucję Stanów Zjednoczonych. Od teraz, od godziny piętnastej, wprowadzono stan wojenny, który utrzyma się aż do zażegnania kryzysu. W tym momencie wojsko otacza Kapitol, a każdy z was otrzymał oddział żołnierzy do ochrony domowej. Ta sesja zostaje zawieszona do odwołania. Dziękuję. — Sekretarz Obrony Jonathan Seward

”

W miarę jak gospodarka Stanów Zjednoczonych wymykała się spod kontroli, Kongres podejrzewał siły zewnętrzne odpowiedzialne za mieszanie się w sprawy europejskie i wynikający z tego chaos. Podejrzenia te zostały dodatkowo spotęgowane przez zabójstwo prezydenta Jamesa Richarda Allena 17 sierpnia 1996 roku. Władze przejął wiceprezydent Harold Harrison Hunt.

Postanowiono zatem ściągnąć do domu wojska i z ich pomocą wprowadzić stan wojenny, rzutem na taśmę próbując zaprowadzić porządek. Na rozkaz Bandy wojsko wykorzystywało brutalne często wręcz nieludzkie metody tłumienia chaosu. Słynnym przykładem są tak zwane „Wypadki w Houston”, gdzie siły wojskowe na polecenie Bandy Czworga ostrzelały z dział maszerujących na miasto demonstrantów, którzy nie chcieli się rozejść, domagając się domów i jedzenia. Zginęły dwa tysiące ludzi. W wielu miastach, m.in. w Nowym Jorku,Chicago i San Francisco, wprowadzono godzinę policyjną, a wojsko bez pytania strzelało do każdego, kto wyszedł z domu po zmroku.Na ulicach pojawiły się także nieoznakowane i nieumundurowane siły federalne, potajemnie zmontowane z funkcjonariuszy DEA, Biura ds. Imigracji,federalnych służb więziennych oraz paramilitarnych grup najemniczych, opłaconych w sekrecie przez kilka wielkich Megakorporacji. Obecność tych jednostek jeszcze bardziej pogłębiła wrażenie, że siły rządowe składają się głównie z brutalnych osiłków,co najpierw wzbudziło protesty władz lokalnych i ich sojuszników, a następnie doprowadziło do czynnego oporu przeciw inwazji sił federalnych i wyrównanych bitew, w których stanowe bojówki i Gwardia Narodowa stawały przeciw wojskom najemnym.W międzyczasie w USA co chwila dochodziło do kolejnej katastrofy: Upadek, Bunty Nomadów(wtedy nazywane Buntami Bezdomnych), trzęsienie ziemi w Los Angeles i pierwsze oznaki pojawienia się Wyniszczającej Zarazy. Jednak nasiona buntu zostały zasiane i wkrótce były gotowe eksplodować.

W miarę zaogniania się konfliktu pomiędzy poszczególnymi stanami i Waszyngtonem, coraz więcej stanów zaczęło rozważać opuszczenie Unii.Proces rozpoczął się od miejsc takich jak Nowy Jorki Teksas, które w ramach strajku gospodarczego odmówiły płacenia podatków Waszyngtonowi.Następnie bunt przybrał formę blokad gospodarczych, a stany, protestując przeciw rządowi federalnemu, blokowały na swych granicach obustronny przepływ towarów.Impas brutalnie przełamano w 1998 roku, gdy podległa Bandzie paramilitarna „jednostka policyjna”, nie patyczkując się, przejęła kontrolę nad San Francisco, co doprowadziło do regularnej bitwy na ulicach pomiędzy mieszkańcami i siłami federalnymi.Gubernator wezwał na pomoc Gwardię Narodową,która w sporze stanęła po stronie miasta. W odpowiedzi siły paramilitarne, operując pod auspicjami rządu federalnego, spróbowały opanować stolicę stanu, Sacramento. Wtedy Kalifornia obwieściła, że administracja waszyngtońska od tej pory nie ma już władzy nad tym stanem, i oficjalnie wystąpiła z Unii.

Amerykańskie siły zbrojne, które od dłuższego czasu żałowały wsparcia działań Bandy Czworga, odmówiły udziału w wojnach o sukcesję, nawet gdy władze Kalifornii wysadziły w powietrze przełęcze łączące stan z północą Nevady (autostrady między-stanowe 80 i 15) i Arizoną (autostrady międzystanowe 10 i 40).Na tym etapie kolejne stany odrzuciły zwierzchnictwo władz federalnych i obwołały się „Wolnymi Stanami”. Siły zbrojne, po otrzymaniu od Bandy rozkazów odbicia kraju, wzruszyły ramionami, stwierdzając „Hej, my tu widzimy prawo posse comitatusw działaniu”, i zniesmaczone wycofały się do swych baz. I tak Wolne Stany pozostały wolne.

Secesja pozbawiła Bandę Czworga kluczowych zasobów, więc klika wróciła do punktu wyjścia czyli zaczęła planować kolejną wojnę. Tym razem,wykorzystując najnowsze odkrycia z dziedziny cybernetyki i czipy interfejsowe, użyto oddziałów przystosowanych do walki w południowoamerykańskich dżunglach. Armia amerykańska, zmęczona walką z własnymi obywatelami i bardzo niechętna pomysłowi ponownego wprowadzenia stanu wojennego w Wolnych Stanach, z entuzjazmem dołączyła do próby ponownej pacyfikacji państw Ameryk Południowej, w konflikcie upatrując też okazji do przetestowania nowych „cybersuperżołnierzy”. I tak dziesięć tysięcy żołnierzy, wielu w różnym stopniu„scyberowanych”, ruszyło do walki na pokładach bojowych aerodyn (w żargonie wojskowym zwanych„avałkami”), pakując się w paskudny konflikt z baronami narkotykowymi, najemnikami z Europy i Neo-Rosji, oraz zwykłymi mieszkańcami, którzy mieli już serdecznie dość wizyt „gringo” z północy.Z początku nowa wojna szła całkiem dobrze.Jednak gdy zaczęła się przeciągać i znów przypominać powtórkę z Wietnamu, te stany, które wciąż należały do Unii, zaczęły głośno protestować. Nikt nie chciał kolejnej wojny Waszyngtonu z jakimś dalekim państewkiem, gdy tak wiele bolączek trapiło kraj.Gdy wreszcie słynny Media sieci WNS, Tesla Johanneson, ujawnił tajne zapisy rozmów NSA z czasów pierwszego konfliktu w Ameryce Środkowej, było – jak to się mówi – pozamiatane. Ciężko uzbrojone tłumy ruszyły na Kapitol, wspierane przez jednostki wojskowe, które miały wszystkiego serdecznie dość, a także przez najemników z Megakorporacji amerykańskich i europejskich.Pozbawiona zasłony tajemnicy, Banda Czworga rozpierzchła się. Jednak każdego spiskowca udało się odnaleźć. Wściekły tłum dopadł prezydenta Hunta na skraju bagien Florydy w 2003 roku i spalił żywcem przy powszechnym aplauzie. Pozostałych członków Bandy Czworga spotkał taki sam albo i gorszy los. Gdy fala reform zmiotła resztki po spisku, pojawiła się kwestia wyboru nowego prezydenta kraju.Ponieważ Spiker Izby Reprezentantów był w szpitalu,a następne trzy osoby w kolejce do tytułu odmawiały jego przyjęcia, fotel w Gabinecie Owalnym przypadł Sekretarzowi Obrony, Johnowi Sewardowi. Żołnierzy wysłanych na podbój Ameryki Południowej czekał ten sam los, co legendarne Dziesięć Tysięcy Ksenofonta. Z dala od domu, bez jedzenia, sojuszników i kraju, do którego mogli wrócić, tak jakich bracia sprzed tysięcy lat musieli zmierzyć się z długim marszem przez nieprzyjazne dżungle i pustynie północy, by wreszcie wrócić do domu,w którym nikomu na nich nie zależało.

Po Upadku

Po Upadku czy też jego pierwszym etapie, stany Ameryki słusznie zauważyły, że bez federalnego wsparcia zostały one pozostawione same sobie. Jedna trzecia obywateli żyła na rencie lub emeryturze, a po odcięciu ich funduszy pozostali całkowicie sami. Wolne Stany w okresie stanu wojennego utworzyły własne wojska, które ograniczały zamieszki na ich terenach.

Nieufność wobec rządu pozwoliła korporacjom na zapewnienie wymaganych usług przy jednoczesnej pewności, że upadek rządu nie będzie miał na nie wpływu. Wręcz przeciwnie, jeśli korporacje walczyły ze sobą, tak jak w ciągu pierwszych trzech wojen korporacyjnych, jedynie rosły w siłę, przejmując coraz więcej władzy dla siebie, by w końcu przerosnąć rządy, w tym rząd federalny USA. Powiązania polityków z korporacjami przestały być konfliktami interesów, a stały się potrzebne w nowej polityce codziennej.

Upadek dla niektórych zakończył się w 2008 po pierwszych wyborach, jednak wstrząs, jaki wywarł na świecie Krach i przyrost sił korporacji sprawił, że rządy globalne i rząd Stanów z każdym dniem traciły swój autorytet. Jego punktem kulminacyjnym był wybuch Czwartej Wojny Korporacyjnej w 2021 po której upadły Sieć, rządy Stanów i Japonii oraz międzynarodowy handel i świat musiał rzeczywiście odbudować się od nowa.