FANDOM


DataKrash – agresywny, wszechobecny wirus komputerowy, który działał w latach 20 XXI wieku, przed akcją Cyberpunka v3.0, opisany w podręczniku głównym do tego systemu. Został stworzony przez Rache Bartmossa. Po wprowadzeniu do Sieci tworzył połączenia między różnymi fragmentami danych przechowywanych na milionach komputerów. Automatycznie ładował się na każdym komputerze, który kiedykolwiek obsługiwał Sieć, w przeciwieństwie do większości wirusów, które muszą zainfekować system[1].

OprogramowanieEdytuj

Jego oprogramowanie składało się z trzech etapów[1]:

  • Hide (Ukrycie)
  • Seek/Show (Poszukiwanie/Ujawnianie)
  • Swap (Zamiana)

HideEdytuj

Przypadkowy transfer plików z danymi o tym samym rozmiarze przy zachowaniu tego samego nagłówka. Jeśli na komputerze A był plik o nazwie „Przepisy cioci” o rozmiarze 1 MB, a na komputerze B był plik o nazwie „Super plan obalenia Ameryki” również o rozmiarze 1 MB, to DataKrash zamieniał zawartość obu plików, nie zmieniając ich nazw[1].

Seek/ShowEdytuj

Ten etap jest nazywany różnie, albo Seek, albo Show. Obie nazwy do niego pasują. DataKrash wyszukiwał tajne informacje i ujawniał je innym. Korporacje przechowywały głównie obszerne pliki o tajnych akcjach i brudnych sprawach. Wirus znajdował pliki z zabezpieczonymi nagłówkami, czytał zawartość plików, po czym wysyłał kopię plików do każdego nazwiska wspomnianego w ich treści[1].

SwapEdytuj

Zamiana zmienionych plików na podobne pliki. W podręczniku głównym Cyberpunka v3.0 autorzy posługują się przykładem zdjęć Richarda Nixona po jego rezygnacji. Jeśli w Sieci jest wiele plików MPEG ze słowami „Richard Nixon” w tytule, to DataKrash wyszukiwał wszystkie pliki wideo z „Richard Nixon” w tytule i w miejsce niektórych z nich wstawiał cyfrowo zmienione pliki. Robił tak samo z dokumentami tekstowymi, plikami audio i przechowywanymi cyfrowo odbitkami[1].

Cel twórcyEdytuj

Celem Rache Bartmossa było sprawienie, by informacje stały się całkowicie wolne poprzez nadanie im czysto subiektywnego charakteru. Nie można było przechowywać informacji, nie można było też ich gdzieś zamknąć. Nie można było zamknąć prawdy. Istniały miliony wersji prawdy. Miało to prowadzić do aktu wyzwolenia od Korporacji[1].

Then the IGTA’s (Ihara-Grubb Transformation Algorithms) were downloaded, and after about ten hours, the Net was fully transformed, and everyone sheepishly plugged back in. Me, I just stayed jacked in for the whole show. It was really incredible to watch the entire Net get redesigned...

Wtedy ATIG (Algorytmy Transformacji Ihara-Grubb) zostały pobrane i po około dziesięciu godzinach Sieć była w pełni przemieniona. Ogłupiały lud się znowu do niej podłączył. A ja po prostu byłem podłączony by obejrzeć całe widowisko. Patrzenie na to, jak cała Sieć była projektowana na nowo, było niesamowite... (tłum. nieoficjalne)

―Rache Bartmoss, Bartmoss’ Guide to the Net


W swoim monologu twórca DataKrashu nie wspomina jednak o tym, że aktywnie pracował nad rozprzestrzenianiem się wirusa. Wprowadził kod swojego wirusa do Algorytmów Transformacji Ihara-Grubb poprzez komputer Manny'ego Ihary. Ukrył go tak, by wyglądał jak plik porno z anime. Dzięki temu nie było sposobu na usunięcie DataKrashu z Sieci bez skasowania systemu operacyjnego z każdego komputera na Ziemi, ponieważ zadziałało to tak, jakby każda kopia systemu operacyjnego już powstała ze wbudowanym wirusem. Do tej sytuacji doszło, zanim szef Netwatch, Magnificent Curtis, zrozumiał jak działa DataKrash[1].

SkutkiEdytuj

Koniec instytucji i RABIDyEdytuj

DataKrash rozprzestrzeniał się jak pożar lub plaga. Całkowicie zniszczył to, co dawało moc Megakorporacjom i rządom. Nie dało się przechowywać logów i danych, zorganizować informacji, śledzić kursów walut i ekonomii. Stany Zjednoczone zbankrutowały w ciągu minut[1].

We wczesnych dniach działania DataKrashu Arasaka zorientowała się, co się dzieje. Postanowiono, że jeśli ktokolwiek ma kontrolować historię, to będzie to właśnie Korporacja Arasaka. Saburo Arasaka całkowicie usunął swoją własną, bezpieczną bazę danych z Sieci i wydał miliony dolarów na to, by zatrzeć wszelkie ślady. Alpha Secure Database umieszczono bazie w Arasaka Towers w Night City. Chronili ją ochroniarze, szyfrowanie, eksperymentalna technologia i broń nuklearna, która miała zniszczyć Arasaka Towers w razie przełamania zabezpieczeń[1].

Arasaka była w posiadaniu jedynych komputerów na świecie, które przetrwały DataKrash. To dało im dużą przewagę w nadchodzącej Erze Informatyki[1].

Mieli jeszcze jedną broń – bioinżynieryjnego wirusa. Atakował papier, a konkretnie ten wolny od kwasu papier, który zastępował starsze wersje papieru sprzed lat 70 XX wieku. I robił dokładnie to samo, co DataKrash. Czekał tylko na ewentualną aktywację[1].

W połowie Czwartej Wojny Korporacyjnej Netwatch próbował zatrzymać lub kontrolować DataKrash. Nie nadążał jednak za wymianą, ujawnianiem i ukrywaniem danych, ledwo mógł nawet śledzić te zmiany. Taka sytuacja trwała aż do czasu, gdy w późnym 2022 roku zaczęły się pojawiać RABIDy. Zaczęły atakować Sieć; pierwszymi celami były Arasaka oraz EBM. Po śmierci Bartmossa RABIDy wciąż działały i ewoluowały, aż w końcu atakowały każdego oraz mnożyły się w ogromnych stadach SI[1].

DataKrashu nie dało się usunąć. W Sieci czyhały RABIDy. W końcu Netwatch się poddał i 5 marca 2023 roku Magnificent Curtis i Rada Nadzorcza IG aktywowali IGTA Dissolution Prime, rozprzestrzeniając falę kodu, która scrashowała Protokoły IG. Sieć umarła[1].

Świat bez SieciEdytuj

Morgan Blackhand, Johny Silverhand i ich ekipa spróbowali pewnego dnia zniszczyć Alpha Secure Database, już po śmierci Sieci. Nie tylko spowodowali nuklearną eksplozję, która zniszczyła większość centrum Night City, ale też aktywowali kolejną wirusową apokalipsę, która sprawiła, że rzeczywistość jest rzeczą subiektywną, a informacje tak naprawdę wcale nie są wolne[1].

Przez następne kilka lat po zakończeniu żywota Sieci kilku runnerów Netwatchu próbowało wejść do jej resztek przez stare, opuszczone wejścia. Znaleźli wirtualny świat totalnego chaosu, gdzie zmutowane wersje RABIDów i inne stwory walczyły ze sobą o przestrzeń na pamięć i skrawki kodu. Po czwartej próbie dwudziestoosobowa ekipa była prawie całkowicie wybita i Netwatch poddał się drugi raz, pozostawiając Sieć RABIDom[1].

Po kolejnych kilku latach ustanowiono DataPoole, a Sieć była już tylko wspomnieniem. Tylko niektórzy netrunnerzy są na tyle odważni, by spróbować się tam wślizgnąć i pozyskać fragmenty danych. Dobiegła końca Era Sieci[1].

Dalsze skutkiEdytuj

Instytucje nie przetrwały, ale ludzie tak. Ci, co przetrwali, podążali za cyberpunkami, których się wcześniej bali. Zaczynali nowe życie bez Korporacji i rządów. Resztki ludzkości stworzyły własny system informacji i handlu. Nie ufali Sieci, więc stworzyli DataPoole. Działały już nie na zasadzie monokultury, a na zasadach infra-netów zorganizowanych wokół wspólnych interesów. Ludzkość podzieliła się na małe subkultury z własną wiarą, zasadami i kalendarzami, altkulty[1].

Powstały grupy takie jak Corpore Metal i Rolling State. Highriderzy opuszczeni przez Korporacje stracili swoją chwałę i stali się Fallen Angels – Upadłymi Aniołami[1].

W Japonii wybuchła wojna domowa między Arasaką, a rządem. Pływające miasta wokół Tokyo, Osaki i Nagasaki odpłynęły, by później utworzyć Riptide Confederation[1].

Megakorporacje zbankrutowały i stały się NeoCorps, mistrzami sabotażu i zdrady[1].

Cyberpunki wygrały swoją odwieczną wojnę z Korporacjami. Teraz część z nich rekolonizowała dawno opuszczone miasteczka i wsie, a część pozostała w metropoliach. Powstali edgerunnerzy. Uformowały się trzy nowe, wielkie miasta, znane już Night City od nowa, Boswash oraz Chi-cag[1].

PrzypisyEdytuj

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 Cyberpunk v3.0, Podręcznik główny