Banda Czworga

Banda Czworga (dawniej Gang Czterech) był amerykańską kabałą polityczną składającą się z NSA, CIA, FBI i DEA, utworzoną w bliżej nieokreślonym czasie w połowie XX wieku. Podczas swojego istnienia Gang Czterech zgromadził nieograniczone wpływy polityczne i wojskowe, działając w sposób pozasądowy i bez nadzoru Kongresu.

Była ona w dużej mierze odpowiedzialna za upadek pierwotnych Stanów Zjednoczonych, powodując crescendo politycznej, społecznej i gospodarczej niestabilności z powodu jej wątpliwego zaangażowania zarówno w sprawy lokalne, jak i zagraniczne.

Historia

Początki (lata 1950-1990)

Początki Gangu Czterech sięgają lat po zakończeniu 2. wojny światowej. Chociaż agencje takie jak FBI istniały od początku wieku, rząd federalny zaczął tworzyć nowe, takie jak NSA we wczesnych dniach zimnej wojny, aby walczyć z coraz bardziej wrogim Związkiem Radzieckim. W pewnym momencie agencje te zaczęły konsolidować swoją władzę i działać jako rząd cieni, ostatecznie przyćmiewając władzę Waszyngtonu i koordynując działania poza granicami prawa.

Od lat pięćdziesiątych XX wieku organizacja miała w aktach znaczny procent każdej rozmowy telegraficznej, telefonicznej i radiotelefonicznej wykonanej w Moskwie do 1992 roku. Nawet zaszyfrowane rozmowy były nagrywane, choć niektóre nie były dekodowane nawet przez dwadzieścia lat. W Stanach Zjednoczonych posiadano zapisy każdego przelewu bankowego i telegramu z każdego biura internetowego w kraju; przechowywano szczegółowe informacje na temat wszelkiego rodzaju transakcji, od giełd po najbardziej nieistotne konto oszczędnościowe. NSA była najpotężniejszą z agencji Gangu Czterech, działającą w Stanach Zjednoczonych i poza nimi bez żadnych ograniczeń prawnych.

W latach sześćdziesiątych NSA zatrudniała ponad 22 000 osób rocznie jako "analityków" - większość z tych osób była albo "dołączona" do Departamentu Obrony, albo niemożliwa do zidentyfikowania, ukrywając się w bizantyjskiej ilości papierkowej roboty generowanej przez biurokratyczny proces. Biorąc pod uwagę tajny charakter wywiadu wojskowego, Gang Czterech nadal rósł bez kontroli zarówno pod względem wielkości, jak i zakresu, uzyskując niemal nieograniczone wpływy w Kongresie, Pentagonie i różnych kręgach wojskowych.

Struktura

• James Richard Allen, Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (1993-1996): Mówi się,że ryba psuje się od głowy. Jednak w tym przypadku głowa była raczej odseparowana od reszty ryby na długo przed rozpoczęciem procesów gnilnych. Na samym początku rządów Bandy Czworga Prezydent USA był, ogólnie rzecz biorąc, zwykłym, miłym –choć może niezbyt bystrym – gościem. Dawał się łatwo manipulować swojemu wiceprezydentowi i jego Narodowej Radzie Bezpieczeństwa, którzy zarabiali krocie na prowadzeniu wojen i obalaniu wybranych rządów w Ameryce Południowej.
• Harold Harrison Hunt, wiceprezydent Stanów Zjednoczonych a od 1996 do 2003 Prezydent: Ten sprzedajny i kompletnie pozbawiony skrupułów psychopata był pieszczoszkiem bogatego imperium rodzinnego, do tego niezwykle uroczym i przystojnym. „H.H.” Hunt wcześnie wykorzystał te atuty, przeprowadzając serię nieczystych transakcji biznesowych w różnych miejscach globu, które uczyniły z niego właściciela licznych nieruchomości, platform medialnych i akcji Korporacji.Gdy jego rola przywódcy zaczęła doskwierać europejskim partnerom Hunta, ten postanowił zmienić biegi po prostu przejąć kontrolę nad USA.
• Rada Bezpieczeństwa Narodowego-Z pomocą NSA (National Security Agency - amerykańska wewnętrzna agencja wywiadowcza) wiceprezydent zdołał obalić kilka rządów w państwach Ameryki Południowej, poszerzając wpływy USA i przejmując kontrolę nad żywnością i surowcami (dla swoich klientów korporacyjnych). Wkrótce klika powiększyła się o prokuratora generalnego, który usprawiedliwiał destabilizacyjne operacje poza granicami kraju, oskarżając atakowane państwa o wspieranie handlu narkotykami (tym samym włączając do spisku DEA) i pomaganie organizacjom przestępczym lub terrorystycznym (co wiązało się z nawiązaniem współpracy między Bandą i FBI). Później do grupy dołączyła także CIA, w zamian za część zysków dostarczając dane wywiadowcze i zasoby potrzebne do przeprowadzania nielegalnych operacji
• CIA -Wciągnięta do spisku przez NSA, CIA martwiła się głównie rosnącą niezależnością Ameryki Środkowej i Południowej. Gdy państwa tych regionów ruszyły własną drogą gospodarczego rozwoju, potężne Megakorporacje z USA, do tej pory monopolizujące tamtejsze lukratywne rynki, poczuły się zagrożone. Ponadto, CIA zaczęła też wykorzystywać rebelianckie grupy terrorystyczne do destabilizacji wrogich państw i powstrzymywania „sił socjalistycznych”.
• FBI- FBI znajdowało i aresztowało dla Bandy „wrogów państwa”, a także prowadziło podsłuch, zbierało dane wywiadowcze i obserwowało cele na terenie USA. Choć z początku FBI było tylko małą częścią spisku, z czasem organizacja coraz bardziej pogrążała się w bagnie intryg, zwłaszcza gdy Banda zaczęła wykorzystywać własne armie najemnych „agentów federalnych” do kontroli niepokornych stanów.
• DEA - Agencja dała Bandzie pretekst do inwazji na środkową i zachodnią Amerykę Południową (Boliwię i Chile), bowiem ta od dawna pragnęła zatrzymać napływ kokainy i innych narkotyków na północ, do uzależnionych ludzi w USA, niecierpliwie oczekujących nowych dostaw. Niektórzy w DEA liczyli też na względy kliki farmaceutycznych Megakorporacji, które chciały pozbyć się południowoamerykańskich handlarzy narkotyków tylko po to, by zalać tamte rynki własnymi, sztucznie stworzonymi supernarkotykami

"Cicha wojna" (1990-1994)

Wraz z upadkiem komunistycznego Związku Radzieckiego w 1989 r., który oznaczał koniec trwającej dekady zimnej wojny, zaczął się rozdźwięk między Stanami Zjednoczonymi a Europą, która utworzyła wielonarodową koalicję znaną jako Europejska Wspólnota Gospodarcza. Rosnący potencjał gospodarczy i polityczny EWG był gotowy do wyprzedzenia amerykańskich sojuszników i zaczął wykazywać niechęć do "zbyt daleko idącej" polityki zagranicznej Ameryki, jeszcze bardziej nadwyrężając stosunki dyplomatyczne. W 1992 roku, wbrew życzeniom USA, EWG udzieliła pomocy humanitarnej i finansowej upadającym państwom radzieckim. W kolejnym pokazie nieposłuszeństwa, EWG nawiązuje serdeczne stosunki z ZSRR, który akceptuje nowego eurodolara zamiast waluty amerykańskiej, a następnie kraje europejskie wycofują się z NATO, ponieważ amerykańska pomoc wojskowa przeciwko wojowniczemu Związkowi Radzieckiemu jest obecnie postrzegana jako przestarzała.

W obliczu stale rosnącej Europy zagrażającej amerykańskiej hegemonii i obaw związanych z rozwojem europejskiej eksploracji kosmosu, Gang Czterech zaangażował się w szpiegostwo i manipulacje giełdowe, próbując podważyć szybko rosnące wpływy EWG i zabezpieczyć interesy USA. Obejmowało to bezpośrednie włamywanie się na europejskie i azjatyckie rynki akcji, sztuczne zmienianie wartości akcji, obligacji i walut oraz sabotowanie wojskowych i dyplomatycznych rozmów między ZSRR a EWG.

Pierwszy konflikt w Ameryce Środkowej

W tym czasie Gang Czterech, próbując ograniczyć amerykańską epidemię cracku, był uwikłany w wojnę zastępczą z narodami Ameryki Środkowej i Południowej, decydując się na zniszczenie łańcucha dostaw narkotyków u źródła. W tym celu Gang wypuścił sztucznego wirusa, który zniszczył ogromne połacie upraw koki i opium oraz zezwolił na finansowanie oddziałów paramilitarnych w celu osłabienia południowoamerykańskich lordów narkotykowych, niszcząc lokalne gospodarki, które były silnie uzależnione od dochodów i infrastruktury generowanej przez handel narkotykami.

W konsekwencji kraje te stawały się coraz bardziej zdestabilizowane, co prowadziło do gwałtownych konfliktów wewnętrznych i sponsorowanych przez kartele powstań, a walki powoli przenosiły się na sąsiednie kraje i prowadziły do inwazji na pełną skalę w konflikcie, który stał się znany jako pierwsza wojna środkowoamerykańska. Chociaż Stany Zjednoczone próbowały zapewnić wsparcie wojskowe, aby pomóc rządom południowoamerykańskim w stłumieniu przemocy, wojna przeciągała się przez kilka lat, częściowo z powodu europejskiej pomocy i materiałów dostarczanych kartelom narkotykowym, co ściągnęło na nich gniew lordów narkotykowych, którzy zdetonowali broń jądrową o małej mocy w sercu Nowego Jorku w 1993 roku.

Krach z '94 r.

Podczas gdy konflikt w Ameryce Środkowej trwał, EWG dowiedziała się o ingerencji Stanów Zjednoczonych w światowe rynki akcji i sprawy dyplomatyczne i podjęła działania odwetowe, po prostu przeciekając informacje do światowych serwisów informacyjnych. Wraz z rzekomym naruszeniem bezpieczeństwa giełdy, rynki szybko się załamały, co doprowadziło do krachu w '94 roku, dodatkowo zaostrzonego przez embargo nałożone na handel amerykański przez niemal każdy rozwinięty kraj. Obligacje federalne były sprzedawane w tak szybkim tempie, że rząd federalny musiał drukować pieniądze, aby móc je kupić, szybko dewaluując amerykańskiego dolara i powodując ogromną inflację. Wkrótce nastąpiło powszechne bezrobocie i niepokoje społeczne, prowadzące do przemocy i skrajnego ubóstwa.

Upadek (1994-1998)

W miarę jak gospodarka Stanów Zjednoczonych wymykała się spod kontroli, Kongres podejrzewał siły zewnętrzne odpowiedzialne za mieszanie się w sprawy europejskie i wynikający z tego chaos. Podejrzenia te zostały dodatkowo spotęgowane przez zabójstwo prezydenta Jamesa Richarda Allena 17 sierpnia 1996 roku. Władze przejął wiceprezydent Harold Harrison Hunt.

Postanowiono zatem ściągnąć do domu wojska i z ich pomocą wprowadzić stan wojenny, rzutem na taśmę próbując zaprowadzić porządek. Na rozkaz Bandy wojsko wykorzystywało brutalne często wręcz nieludzkie metody tłumienia chaosu. Słynnym przykładem są tak zwane „Wypadki w Houston”, gdzie siły wojskowe na polecenie Bandy Czworga ostrzelały z dział maszerujących na miasto demonstrantów, którzy nie chcieli się rozejść, domagając się domów i jedzenia. Zginęły dwa tysiące ludzi. W wielu miastach, m.in. w Nowym Jorku,Chicago i San Francisco, wprowadzono godzinę policyjną, a wojsko bez pytania strzelało do każdego, kto wyszedł z domu po zmroku.Na ulicach pojawiły się także nieoznakowane i nieumundurowane siły federalne, potajemnie zmontowane z funkcjonariuszy DEA, Biura ds. Imigracji,federalnych służb więziennych oraz paramilitarnych grup najemniczych, opłaconych w sekrecie przez kilka wielkich Megakorporacji. Obecność tych jednostek jeszcze bardziej pogłębiła wrażenie, że siły rządowe składają się głównie z brutalnych osiłków,co najpierw wzbudziło protesty władz lokalnych i ich sojuszników, a następnie doprowadziło do czynnego oporu przeciw inwazji sił federalnych i wyrównanych bitew, w których stanowe bojówki i Gwardia Narodowa stawały przeciw wojskom najemnym.W międzyczasie w USA co chwila dochodziło do kolejnej katastrofy: Upadek, Bunty Nomadów(wtedy nazywane Buntami Bezdomnych), trzęsienie ziemi w Los Angeles i pierwsze oznaki pojawienia się Wyniszczającej Zarazy. Jednak nasiona buntu zostały zasiane i wkrótce były gotowe eksplodować.

W miarę zaogniania się konfliktu pomiędzy poszczególnymi stanami i Waszyngtonem, coraz więcej stanów zaczęło rozważać opuszczenie Unii.Proces rozpoczął się od miejsc takich jak Nowy Jorki Teksas, które w ramach strajku gospodarczego odmówiły płacenia podatków Waszyngtonowi.Następnie bunt przybrał formę blokad gospodarczych, a stany, protestując przeciw rządowi federalnemu, blokowały na swych granicach obustronny przepływ towarów.Impas brutalnie przełamano w 1998 roku, gdy podległa Bandzie paramilitarna „jednostka policyjna”, nie patyczkując się, przejęła kontrolę nad San Francisco, co doprowadziło do regularnej bitwy na ulicach pomiędzy mieszkańcami i siłami federalnymi.Gubernator wezwał na pomoc Gwardię Narodową,która w sporze stanęła po stronie miasta. W odpowiedzi siły paramilitarne, operując pod auspicjami rządu federalnego, spróbowały opanować stolicę stanu, Sacramento. Wtedy Kalifornia obwieściła, że administracja waszyngtońska od tej pory nie ma już władzy nad tym stanem, i oficjalnie wystąpiła z Unii.

Amerykańskie siły zbrojne, które od dłuższego czasu żałowały wsparcia działań Bandy Czworga, odmówiły udziału w wojnach o sukcesję, nawet gdy władze Kalifornii wysadziły w powietrze przełęcze łączące stan z północą Nevady (autostrady między-stanowe 80 i 15) i Arizoną (autostrady międzystanowe 10 i 40).Na tym etapie kolejne stany odrzuciły zwierzchnictwo władz federalnych i obwołały się „Wolnymi Stanami”. Siły zbrojne, po otrzymaniu od Bandy rozkazów odbicia kraju, wzruszyły ramionami, stwierdzając „Hej, my tu widzimy prawo posse comitatusw działaniu”, i zniesmaczone wycofały się do swych baz. I tak Wolne Stany pozostały wolne.

Koniec gangu (1998-2003)

Secesja pozbawiła Bandę Czworga kluczowych zasobów, więc klika wróciła do punktu wyjścia czyli zaczęła planować kolejną wojnę. Tym razem,wykorzystując najnowsze odkrycia z dziedziny cybernetyki i czipy interfejsowe, użyto oddziałów przystosowanych do walki w południowoamerykańskich dżunglach. Armia amerykańska, zmęczona walką z własnymi obywatelami i bardzo niechętna pomysłowi ponownego wprowadzenia stanu wojennego w Wolnych Stanach, z entuzjazmem dołączyła do próby ponownej pacyfikacji państw Ameryk Południowej, w konflikcie upatrując też okazji do przetestowania nowych „cybersuperżołnierzy”. I tak dziesięć tysięcy żołnierzy, wielu w różnym stopniu„scyberowanych”, ruszyło do walki na pokładach bojowych aerodyn (w żargonie wojskowym zwanych„avałkami”), pakując się w paskudny konflikt z baronami narkotykowymi, najemnikami z Europy i Neo-Rosji, oraz zwykłymi mieszkańcami, którzy mieli już serdecznie dość wizyt „gringo” z północy.Z początku nowa wojna szła całkiem dobrze.Jednak gdy zaczęła się przeciągać i znów przypominać powtórkę z Wietnamu, te stany, które wciąż należały do Unii, zaczęły głośno protestować. Nikt nie chciał kolejnej wojny Waszyngtonu z jakimś dalekim państewkiem, gdy tak wiele bolączek trapiło kraj.Gdy wreszcie słynny Media sieci WNS, Tesla Johanneson, ujawnił tajne zapisy rozmów NSA z czasów pierwszego konfliktu w Ameryce Środkowej, było – jak to się mówi – pozamiatane. Ciężko uzbrojone tłumy ruszyły na Kapitol, wspierane przez jednostki wojskowe, które miały wszystkiego serdecznie dość, a także przez najemników z Megakorporacji amerykańskich i europejskich.Pozbawiona zasłony tajemnicy, Banda Czworga rozpierzchła się. Jednak każdego spiskowca udało się odnaleźć. Wściekły tłum dopadł prezydenta Hunta na skraju bagien Florydy w 2003 roku i spalił żywcem przy powszechnym aplauzie. Pozostałych członków Bandy Czworga spotkał taki sam albo i gorszy los. Gdy fala reform zmiotła resztki po spisku, pojawiła się kwestia wyboru nowego prezydenta kraju.Ponieważ Spiker Izby Reprezentantów był w szpitalu,a następne trzy osoby w kolejce do tytułu odmawiały jego przyjęcia, fotel w Gabinecie Owalnym przypadł Sekretarzowi Obrony, Johnowi Sewardowi.